هی دختر واقعا دارم دیوونه میشم
and even though i dont really know you   you

هرچند که درست و حسابی نمیشناسمت
and plus im feeling im running out of time

فكر مي كنم كه ديگه فرصتی واسم نمونده

شروع کن ترانه را,

يك شب نشد بهت بگم كه من چقدر دوست دارم

نشد كه روز بهت بگم كه من فقط تورو دارم روزا باتو بيدار ميشم

شبا باتو به خواب ميرم

ديشب نشد بفهمی كه بي تو دنيا ندارم

توهمه دنيای منی

امروزو فرداي منی

ديشب نشد بفهمی كه من بي تو فردا ندارم...

من واسه گلی خاک گلدون شدم

 که وقتی هم به آسمون میرسه

 خیالم راحته که میدونه ریشه هاش کجاس...

بلدرچین

ای آنکه زنده از نفس توست جان من
آن دم که با تو‌ام، همه عالم ازان من

یادت باشه اگه یک روز فکر کردی نبودن یک کسی بهتر از بودنشه،

 چشمات رو ببند و اون لحظه ای که کنارت نباشه رو بخاطر بیار...

 اگه چشمات خیس شد،

 بدون به خودت دروغ گفتی و هنوز دوستش داری

روزگاری است همه عرض بدن می خواهند

 همه از دوست فقط چشم و دهن می خواهند

 دیو هستند ولی مثل پری می پوشند 

گرگ هایی که لباس پدری می پوشند

 آنچه دیدند به مقیاس نظر می سنجند

 عشق ها را همه با دور کمر می سنجند

 خب طبیعی است که یک روزه به پایان برسد

 عشق هایی که سر پیچ خیابان برسد

گل بارونزده من . گل یاس نازنینم
میشکنم . پژمرده میشم .   نذار اشکاتو ببینم
تا همیشه تو رو داشتن . داشتن تمام دنیاست
از تو و اسم تو گفتن . بهترین همه حرفاست

با تو . با تو اگه باشم .     وحشت از مردن ندارم
لحظه هام پر میش از تو .  وقت غم خوردن ندارم
ای غزلواره دلتنگ .   که همه تنت کلامه
هنوزم با گل گونه ات . شرم اولین سلامه

ای تو جاری توی شعرم . مثل عشق و خون و حسرت
دفتر شعر من از تو . سبد خاطره هامه
ای گل شکسته ساقه . گل پرپر
که به یاد هجرت پرنده هایی
توی یاس مبهم چشمات می بینم
که به فکر یه سفر به انتهایی
سر به زیر دلشکسته . نازنینم

اگه ساده است واسه تو . گذشتن از من
مرثیه سر کن برای رفتن من
آخه مرگه واسه من . از تو گذشتن
گل بارون زده من . اگه دلتنگم و خسته
اگه کوچیدن طوفان . ساقه منم شکسته

میتونم

میتونم خستگیاتو . از تن پاکت بگیرم
میتونم برای خوبیت . واسه سادگیت بمیرم
میتونم برای خوبیت . واسه سادگیت بمیرم
با تو . با تو اگه باشم .
اگه باشم
وحشت از مردن ندارم
لحظه هام پر میشن از تو . وقت غم خوردن ندارم
گل بارونزده من . گل یاس نازنینم
میشکنم . پژمرده میشم .گل بارونزده من . گل یاس نازنینم
میشکنم . پژمرده میشم . نذار اشکاتو ببینم
نذار اشکاتو ببینم

می خواهی بروی...

 این راه ، این هم تو ...

 تنها بدرقه ات خواهد کرد یک جفت چشم.

 اگر رفتی ، بدان ، خواستی برگردی هر گاه بسترت بالشی خاردار خواهد بود ,

و پیشوازت چشمانیست که دیگر هیچ گاه گرمای نگاهشان را حس نخواهی کرد

 می خواهی بروی نه حرف بزن ،

 نه چیزی بگو دیگر حتی نگاه هم نکن !

 نیست شو چون غریبه ها در مه و دود دلبسته چه چیزی بودی ،

 که نتوانستی بگویی و اکنون در پی دیدن هزار عیب منی.

 می خواهی بروی بی بهانه برو بیدار نکن خاطره های خواب آلوده را.

 صدایت همان صدا ، نگاهت ناتنی می روی اگر بگذار بیگانه بماند صدایت هم.

  از وقتی وبلاگ نوشتن رو شروع کردم روزشماری میکردم واسه روز۱۳ تیر روز تولدم ، احساس میکرم این روز همه چیز یه جور دیگه میشه ولی ۱۳ تیر بدون تحول بود واسم

 اون روز هیچ حسی نداشتم واسه نوشتن...

تا الان ۲۰سال و۲ روزمه دنبال ۱ تحول میگشتم تو این چند روز، ولی هیچی ندیدم.

شاید مجنون شدم مجنون ۱ نگاه...

شاید نیمآبی اینچنین باشد

فکر مدام،خلوت بسیار،معاشرت اندک،چون مینگرد نمیبیند،چون خطابش کنی نمیشنود،گر

سخن با او گویی نمیفهمد...

نه مصیبتی اندوهگینش کند و نه دستیابی به چیزی خوشنودش،در خلوت سرای خویش ناظر بر

خداست و با او مانوس است...

همواره دلش غرق اندوه است،مردم سرگرم کار خود او سرگرم کار خویشتن است،در خلوت

سرای خویش گریان و در تنهایی نالان است،

شراب از جام عشق یار مینوشد و از مردم روی گردان است.

با سلام خدمت همه دوستان و عزیزای خودم که مثل همیشه به من لطف داشتن

دلم واسه همه شما تنگ شده.

اونی که منو ازخودم دور کرد دلیل اول بازگشت من شد

قدر لحظه ها رو بدونید

امیدوارم بتونم دوباره از حرفای پر معنی شما تجربه کسب کنم.